Lood wordt al eeuwenlang toegepast in de bouw en is nog steeds een veelgebruikt materiaal, met name bij dakdetails zoals aansluitingen en dakdoorvoeren. Tegelijkertijd staat lood vanuit milieuperspectief onder druk, omdat het een zogenoemd uitlogend materiaal is. Dat roept een logische vraag op: waarom mag lood wel op een dak worden toegepast, maar gelden er strenge regels voor de opslag ervan op een bedrijfsterrein?
Waarom wordt lood gebruikt in de bouw?
Lood heeft een aantal eigenschappen die het bijzonder geschikt maken voor toepassing in de bouw. Het materiaal is goed vervormbaar, waardoor het eenvoudig aansluit op verschillende vormen en constructies. Daarnaast is het relatief zwaar, waardoor het goed op zijn plaats blijft liggen bij wind en storm. Andere belangrijke eigenschappen zijn:
- een zeer lange levensduur
- volledige recyclebaarheid
- een beschermende oxidatielaag bij blootstelling aan lucht
- goede waterafstotende eigenschappen
Door deze oxidatielaag ontstaat een beschermende buitenlaag die verdere corrosie voorkomt. Hierdoor blijft lood jarenlang functioneel als waterkerende toepassing bij bijvoorbeeld dakbedekking.
Lood volgens het Bal
In het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal) wordt lood aangemerkt als een uitlogend goed. Dit betekent dat kleine hoeveelheden van het materiaal kunnen oplossen wanneer het in contact komt met water. Deze stoffen kunnen vervolgens in de bodem terechtkomen.
Om bodemverontreiniging te voorkomen, gelden er regels voor de opslag van uitlogende materialen. Volgens artikel 4.1064 van het Bal moeten uitlogende goederen worden opgeslagen:
- boven een vloeistofdichte bodemvoorziening, of
- boven een aaneengesloten bodemvoorziening die beschermd is tegen inregenen.
Dit betekent dat het niet is toegestaan om bijvoorbeeld oud lood of loodresten eenvoudig buiten op een terrein op te slaan waar regenwater ermee in contact kan komen en in de bodem kan infiltreren.
Wat is het verschil?
Op het eerste gezicht lijkt het tegenstrijdig: ondernemers moeten voorkomen dat opgeslagen lood uitloogt naar de bodem, terwijl lood op een dak regelmatig wordt blootgesteld aan regenwater dat uiteindelijk ook in de grond terechtkomt. Het verschil zit echter niet zozeer in het materiaal zelf, maar in de functie van de toepassing en de manier waarop risico’s worden afgewogen.
Lood wordt in de bouw bewust toegepast vanwege eigenschappen die het zeer geschikt maken voor waterdichte constructies. Denk bijvoorbeeld aan de flexibiliteit en duurzaamheid van het materiaal bij aansluitingen in dakbedekking. In deze context heeft lood dus een duidelijke functionele rol binnen een bouwwerk.
Bij opslag op een terrein is die functie er niet. Wanneer loodresten of oud lood buiten worden opgeslagen, kan regenwater er ongecontroleerd mee in contact komen en zo bijdragen aan bodemverontreiniging. Daarom schrijft het Besluit activiteiten leefomgeving (Bal) voor dat uitlogende materialen, zoals lood, op een manier moeten worden opgeslagen die de bodem beschermt.
Het verschil in regelgeving komt dus voort uit een afweging tussen functionaliteit en milieubescherming. Waar lood in de bouw een nuttige toepassing heeft, is het bij opslag belangrijk om onnodige belasting van de bodem te voorkomen. Door uitlogende materialen op de juiste manier op te slaan, dragen ondernemers bij aan het beschermen van de leefomgeving.
Lybrae Omgevingsadvies helpt je graag, ook op afstand
Loop je als gemeente of overheidsorganisatie tegen milieu vraagstukken aan of zoek een partij voor advies en uitbesteding? Neem gerust contact op met Angela Venneker via a.venneker@lybrae.nl of 06 34 31 04 38 voor een vrijblijvende kennismaking.
